“Rouw is liefde die zijn adres is kwijtgeraakt”

Rouw en verlies. Allemaal komen we in aanraking met verlies, het leven bestaat niet zonder. Dat klinkt misschien zwaar, maar zo voelt het voor mij niet. Juist als het over de dood mag gaan, gaat het namelijk ook over de liefde en het leven.

Rouwen om wat je mist, betekent ook bezig zijn met waar je je aan hebt gehecht. Met de tranen die je huilt om wat niet meer is, stroomt ook de liefde voor wat nog leeft in je hart. Afscheid nemen en rouwen gaan ook over verbinden en houden van. En dus: over leven.

Voor mij persoonlijk is van jongs af aan de ruimte tussen hemel en aarde mijn schuilplek geweest, hier ligt mijn gave en opgave. De hemel met de aarde verbinden, met mijn voeten op de grond, omkijken naar dat wat ooit zo'n pijn deed. De schaduw en de leegte opnieuw verzorgen. Verbinden in veiligheid.

In mijn familie was men niet zo goed in afscheid nemen. Het werd weggelachen of er werd stilletjes in een theedoek gehuild. Als kind zoek je hier onbewust een antwoord op. Het kan heel verhelderend zijn om met milde ogen naar het familiesysteem te kunnen kijken. Of en hoe er bedding is geweest, voor dat wat nooit meer overgaat. Dit kan een hele klus zijn soms. Een klus die je zelf te doen hebt, maar het hoeft niet alleen.

DoorLEVEN

“Rouw is de achterkant van dezelfde medaille die LIEFDE heet”
Leert Wibe Veenbaas ons zo mooi.

Ik kom graag een tijdje naast je lopen, staan of zitten. Een comfortabele plek om je oncomfortabel te voelen en te ‘ont-moeten’. Compassie, veiligheid, verbinding, vertragen en liefde zijn mijn sleutelwoorden. En: leven met Verlies.

Hoe sta je open voor verlies en kun je tegelijkertijd door leven? Hoe kun je (weer) oog hebben voor de toekomst en wat deze van je vraagt? Hoe kom je weer op verhaal?

Weet je even niet meer hoe je verder moet? Vraag je je af of dat wat je voelt wel normaal is? Kun je wel iemand gebruiken die niks gek vindt en waar je dus alles tegen kunt vertellen? Voel je niet meer zo goed waar je levensstroom zit? Wil je dat er iemand is met volle aandacht voor jouw verhaal?

De rouw en het rauwe van het bestaan verwerken we niet, het verwerkt ons. Juist daar hebben wij mensen, stille getuigen, nodig die aanwezig kunnen blijven, ook al zijn je handen leeg en kun je niets doen om het goed te maken. Rouw volgt niet alleen na het overlijden van een dierbare. Er zijn vele vormen van verlies waar we niet altijd bij stil staan. Verlies van: gezondheid, werk, relatie, vertrouwen, geld, woning, mantelzorg, kinderwens. Een verloren, gedroomde toekomst. Elk verlies laat sporen na, ook al ben je je daar niet altijd van bewust. Rouw kan fysieke klachten veroorzaken zoals een verminderde weerstand en psychische klachten.

“Het hoofd denkt nogal eens te weten of het rouw is die voor de deur staat, of hij een punt heeft en of het nodig is om open te doen”
-Phoenix opleidingen, Op de rand van het licht-

Willen jullie als familie ondersteuning in een passend ritueel?
Het ritueel schept een grotere ruimte waarin je stil kunt staan bij het verweven van wat je hebt verloren. Het leven en de liefde vieren en stilstaan bij dat wat gaat verhuizen naar je hart.

Ik werk met jullie verhaal en hulpbronnen. Het maakt niet uit waar jij/jullie in geloven, dit is dan mijn uitgangspunt. Een retraite of traject, sluit jij doorgaans af met een mooi persoonlijk ritueel. Samen met de familie is het ook mogelijk een zalvingsritueel voor de laatste reis te organiseren, of bijvoorbeeld een wake. Het kan zo steunend zijn voor het proces, om de laatste verzorging als overgangsritueel te kunnen doen, met passende dank en intenties. Je mag mij daarvoor altijd bellen!

Je bent van harte welkom.
Liefs uit Lies, Ilma (06-12679440)

ILMA 
Wat mijn begeleiding uniek maakt is dat ik gesprekken met lichaamswerk combineer, zoals: massagetherapie, meditatie, ademsessies en emotioneel en systemisch lichaamswerk. Voor degene die liever buiten een stukje samen op wandeld is dat ook een fijne luchtige manier om naar zware thema's te kijken, de natuur alleen al is zo troostend.

Praten over het (aanstaande) verlies kan fijn en nuttig zijn. Echte heling gebeurt echter als je tegelijkertijd verbindt, voelt en ervaart. Ik help je om meer in contact te komen met je lichaam zodat je gaat voelen welke signalen je lichaam geeft. Dit heb ik zo mogen leren van Connie van der Arend en Claar Verheyen. Ook is mijn collega Corinne (Rouw met compassie) mijn grote inspiratie.

Rouw verstopt zich in gekromde tenen op zoek naar grip;
In een bekken dat zich niet helemaal over kan geven aan de stoel die haar wil dragen;
In kiezen, op elkaar geklemd;
En in een trillende vinger die pulkt aan een haaltje.

Rouw huist in een teruggetrokken adembeweging in het borstgebied;
In een huid die vandaag geen trui verdraagt;
In een bolling van een rug;
En een keel die slikt.

Rouw spreekt via over elkaar geslagen benen;
Een opspelende maag;
Grote ogen;
En de toon van een stem.